کارگر

کمیته هماهنگی:شهرستان وايگان واقع در آذربايجان شرقي حدود ٣٨٠ کوره آجر پزي دستي دارد که درنيمه اول هر سال حدود ۵٠٠٠ نفر ازکودکان خرد سال گرفته تا زنان ومردان سالخورده درآن مشغول کار مي شوند.درمقابل کارسخت وطاقت فرسا،دستمزد آنان بسيار ناچيز است.کارگران مجبورند براي افزايش دستمزد خود هر ساله بعد از چند هفته کار ومدتي چانه زني با اربابان کوره ها دست به اعتصاب بزنند که باتوجه به اتحاد وهم بستگي آنان ورهبران لايق وکاردانشان توانسته اند به موفقيت هايي دست يابند وهمين امر باعث شده است که بيشتر کار گران کوره پزخانه ها علی رغم فقر شديد مالي شجاعانه در مقابل صاحب کوره ها تا رسيدن به خواسته هايشان ايستادگي کنند و تسليم نشوند و از روحيه مبارزاتي بالاتري نسبت به ديگر هم طبقه هاي خود برخوردار باشند.

امسال نيز در حالي که هنوز بخش وسيعی ازکارگران به خاطر کودکان محصل خود درکوره ها حضور نداشتند با کمتر از ٢٠٠٠ نفر اعتصاب خود را شروع کردند. اين اعتصاب در در روز ۱۸/۳/۸۶ شروع و در روز ۲۴/۳/۸۶ با تحمیل هر هزار آجر ۷۸۰۰ تومان و بیمه و کرایه ماشین رفت و برگشت با موفقیت به پایان رسید.

" کميته هماهنگي براي ايجاد تشكل کارگري (منطقه غرب) "

٨۶/٣/٢۵

هواپیمای اسالو جمعه اول تیر ماه ساعت ۶ صبح در فرودگاه مهرآباد به زمین می نشیند.

آقایان سعید ترابیان ، سیدداود رضوی ٬ناصر غلامی ، عباس نژند کودکی ، منصور حیات غیبی و رضا شهابی بدون رعایت قوانین و مقررات و تحت اعمال نفوذ شورای تامین استان بدون رعایت موازین قانونی از حق بازگشت به کار محروم شده اند .

آنها دادخواست های خود را در اعتراض به رای های صادره هیئت های حل اختلاف در دیوان عدالت اداری ثبت نمودند .

آقایان ناصر غلامی ، نعمت اله امیرخانی و رضا شهابی به همراه دیگر اعضای سندیکا بیش از 17 ماه است از حق کار محروم شده اند و در رسیدگی هیئت تشخیص ، رای بازگشت به کار گرفته بودند متاسفانه باز هم با اعمال نفوذ مراکز امنیتی که دخالتشان در امور کارگری هیچگونه وجاهت قانونی ندارد از هیئت حل اختلاف اداره کار شرق رای عدم بازگشت به کار دریافت نموده اند .

ناظران امور کارگری این بی قانونی و حق کشی ها علیه کارگران را به دقت از نزدیک مورد بررسی پیگیری قرار می دهند .

بر اساس احضاریه به تاریخ 23 خرداد 1386 شعبه 14 دادگاه انقلاب سید داود رضوی با همراهی ابراهیم مددی مراجعه کردند و رضوی درخواست تحدید دادگاه از آقای محمدی رئیس دادگاه کردند که ایشان موافقت کرده و تاریخ بعدی دادگاه طبق احضاریه ابلاغ می گردد

سندیکای شرکت واحد: در این تاریخ در اولین جلسه بیش از 76 نماینده از  طرف 61 کشور شرکت داشتند ، جلسه از ساعت 9 صبح با مدیریت اجرایی مارتین مایر از اتحادیه رانندگان شفیلدز آغاز شد و پلاتفرم ( برنامه ها) مسئله حضور منصور اسالو رئیس هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد یکی از موضوعات مهمی بود که طرح شد .

در این باره "مک اوراتا " و دیوید کاک رافت گزارش خوبی دادند برای اینکه مشکل عدیده ای پیش نیاید طبق نظر مسئولان ITF قرار شد تا زمانی که سفر به انجام نرسیده است خبر آن کاملا" ساکت و محدود باقی بماند . این سفر با تلاش و همکاری همه اتحادیه های جهانی صورت گرفت نقش ITUC و ITF و CLC به دلیل درگیر بودن عملی بیشتر بود . پرواز بریتیش ایرویز به این دلیل گرفته شد که تا مطمئن باشیم هیچ مشکلی پیش نمی آید . از گزارش دیوید کاک رافت به کنگره :

در ادامه این گزارش دیوید کاک رافت دبیر کل ITF از سفر خود به ژنو و نتیجه آن گفت :

"در کنفرانس سالیانه ILO موارد زیادی از عدم رعایت حقوق کارگران به خصوص مقاوله نامه های 87 و 98 طرح شد و مسئله خصوصی سازی بدون حضور سندیکای واقعی کارگری که ایران را به جهنمی برای کارگران تبدیل کرده است و مسئله حضور منصور اسالو در کنگره سالانه ITF طرح شد و من در سخنرانی خود از دولت ایران تشکر کردم که اجازه داد منصور به این سفر بیاید و امیدوارم که وقتی به ایران باز می گردد دچار هیچ مشکلی نشود ، چون به این سفر رسمی و کارگری منصور اسالو برای اول بار تمام اتحادیه های کارگری کارگری جهان ، کلیه نهادهای جهانی از قبیل سازمان ملل ، اتحادیه اروپا ، سازمان عفو بین الملل ، شورای دفاع از حقوق بشر و دیگر نهادهای حقوق بشری و مدیای جهانی توجه دارند . امیدواریم حکومت ایران همانطور که با سعه صدر خروج او برای این سفر کاری را پذیرفت بازگشت او را به خانه اش بدون هیچ مانعی بپذیرد تا او به وظیفه سندیکایی اش بتواند ادامه دهد . "

در حاشیه کنفرانس ژنو گروه های زیادی از ایرانی ها و دیگر علاقه مندان به مسائل کارگری و برخی از اعضای سندیکاهای کارگری اروپایی هم آمده بودند و به حضور ناقض مقاوله نامه های جهانی کار هیئت های نمایندگی کارگری و کارفرمایی که توسط وزیر کار جهرمی انتخاب و به ژنو آمده بودند اعتراض گسترده ای کردند ، که اعتراضات نتیجه بخش بود و از حضور هیئت های انتصابی جلوگیری بعمل آمد . و کرسی برای صحبت به هیئت دولت ایران ندادند .

در کنگره ITF در لندن مسئله خصوصی سازی و جهانی سازی و تاثیرات منفی آن بر زندگی کارگران ، توسط مارتین مایر طرح و با همکاری نمایندگانی از هلند ، کلمبیا ، مالزی ، نروژ و دیگر کشور ها تایید و تجربه مبارزه با آن توسط هر اتحادیه گفته شد ، که شرح مفصل آن در شماره های بعد اعلام میشود .

کمیته دفاع از محمود صالحی:

امروز سه شنبه 29 خرداد ماه،  آقای  محمد شریف وکیل مدافع "محمود صالحی" جهت دیدار با محمود صالحی به سنندج رفت اما  معاونت دادستانی شهر سنندج مانع از ملاقات وی با محمود صالحی شد. در همین راستا فرصتی دست داد تا در این مورد سئوالاتی را با آقای شریف مطرح کنیم.

كمیته دفاع از محمود صالحی – آقای شریف  موفق شدید محمود را ببینید؟

محمد شریف – نخیر اجازه ملاقات ندادند. معاون دادستان از همان ابتدا بطرزی غیرمنتظره دست به یک تهاجم سیاسی زد. گفت که ما گویا کیس آقای صالحی را بزرگ کرده‌ایم و آمریکا از این قضیه سود میبرد. من مانع اینگونه اظهار نظرها شدم. به آقای معاون یادآوری کردم که ایشان باید با من بحث حقوقی بکند و نه سیاسی. ایشان در ادامه گفت که حکم موکل من قطعی شده و  به این دلیل وکیل حق مداخله ندارد.

ک – آیا طبق قانون، وقتیکه حکم موکل قطعی شده باشد ، وکیل حق مداخله ندارد؟

ش - در موارد متعددی،  از جمله آزادی مشروط، مرخصی اضطراری، معالجه و .. وکیل حق دارد که دخالت کند. من زمانی که وکالت آقای ناصر ذرافشان که به مدت 5 سال حبس در زندان اوین محکوم شده بود را برعهده داشتم تا آخرین روزی که ایشان را آزاد کردند مرتبا با  او ملاقات داشتم. بهرحال امروز معاون دادستان سنندج  مانع ملاقات من با آقای محمود صالحی شد.

ک - شما در رابطه با وضعیت وخیم محمود صالحی از لحاظ جسمانی چه اقداماتی را به عمل آورده‌اید؟

ش - طبق اطلاعات من،  پزشک متخصص کلیه،  قبلا گواهی کرده و پزشکان زندان هم تائید کرده‌اند که حتما باید محمود صالحی تحت مداوای فوری قرار گیرد. من به دادستان شهر سقز، اجرای احکام شهر سقز،  اجرای احکام شهر سنندج و جاهای دیگر در رابطه با وضعیت جسمانی وخیم آقای صالحی،  نامه نوشتم،  بارها وضعیت مخاطره آمیز ایشان را به مقامات قضایی یادآور شده‌ام و متذکر شده‌ام که مقامات زندان در این باره کاملا مسئولند. از آنجا که محمود صالحی به غیر از ناراحتی کلیوی ، از ناحیه قلب، شکم و روده هم دچار مشکل شده است،  بدنش به کلی ضعیف شده و نمیتواند روی پای خود بیاستد،  قاعدتا در این شرایط پزشکان بدون مرز باید دخالت کنند.

ک - با تشکر از شما

جهت اطلاع عموم!

روز یکشنبه 27 خرداد ماه  محمود صالحی از چهره‌های سرشناس و یکی از رهبران جنبش کارگری در ایران را تحت تدابیر امنیتی به مدت دو ساعت به بیمارستان توحید شهر سنندج اتقال دادند که طبق آزمایشات انجام گرفته شده وضعیت وخیم  کلیوی آقای محمود صالحی بر قلب وی نیز  تاثیر منفی گذاشته و قلب ایشان هم دچار ناراحتی شدید است. لازم به ذکر است که محمود صالحی را بعد از انجام آزمایشات مربوطه دوباره به زندان مرکزی شهر سنندج انتقال داده‌اند.

در همین روز نجیبه صالحزاده و محمدعبدیپور یکی از دستگیر شده‌گان اول ماه مه سقز موفق شدند که با محمود صالحی، به صورت تلفنی تماس بگیرند که در طی این تماس محمود صالحی از وضعیت نامناسب خوداز لحاظ جسمانی اظهار نگرانی کرده است.

به دنبال این،  آقای محمد شریف وکیل مدافع پرونده محمود صالحی، فردا سه شنبه29 خرداد 86 جهت رسیدگی به پرونده محمود صالحی، انتقال وی به سقز و رسیدگی به وضعیت وخیم جسمانی ایشان به سنندج میرود.

کمیته دفاع از محمود صالحی

من بعنوان رئیس  سندیکای کارگران شرکت اتوبوسرانی تهران و حومه  (شرکت  واحد) در نشست سالیانه کارگران بخش حمل و نقل جاده ای آی تی اف که از تاریخ بیست و چهارم  تا بیست و ششم خرداد 1386  در لندن برگزار شد شرکت کردم. سندیکای ما  یکی از اتحادیه های وابسته به فدراسیون بین المللی  کارگران حمل و نقل (آی تی اف)  است که 681 اتحادیه را در148 کشور  متحد کرده است. این اولین باری است که  سندیکای ما پس از پیوستن به آی تی اف درسال 1385در این نشست  شرکت می کند. من بسیار مایلم ژرفترین  سپاسهایمان را به همه کسانی که  از  حضور من در این جلسه حمایت کرده اند ابراز کنم.

سندیکای کارگران شرکت اتوبوسرانی تهران و حومه (شرکت واحد)  بر اساس ماده 26 قانون اساسی ایران یک اتحادیه مشروع و بر حق است.  سندیکای ما در خرداد ماه 1384مجددا بازگشایی شد.  جمهوری اسللامی ایران بنا بر قوانین موجود داخلی و بر پایه تفاهم نامه مورخ 13/7/1382  برای تغییر فصل ششم قانون کار در مطابقت آن با مقاوله نامه89-87  آی ال او  حق تشکیل سندیکا و بازگشایی سندیکاهای قدیمی را به رسمیت شناخت.  بنا براین  باید به همه اتحادیه های کارگری مستقل اجازه حضور و فعالیت بدهد  و مذاکرات دسته جمعی را  با کارفرما برای تامین درخواستها و مطالبات کارگران به رسمیت بشناسد.

متاسفانه دولت ما تا به حال  سندیکای ما را به رسمیت نشناخته است. در چنین موقعیتی ما قدرشناس به رسمیت شناختن سندیکایمان با عضویت درفدراسیون بین المللی  کارگران حمل و نقل و همچنین حمایتهای بی شائبه اتحادیه های وابسته  به خانواده آی تی اف و  آی تی یو سی هستیم. 

من در حالی در این نشست  در لندن شرکت می کنم  که همچنان 40نفر از کارگران  عضو سندیکای کارگران شرکت واحد بیکار هستند. این اخراج غیر منصفانه اعضای سندیکا توسط مدیریت،  رهبری اتحادیه  را نیز دربر می گیرد که عبارتند از آقایان ابراهیم  مددی، داوود رضوی، منصور حیات غیبی ، سعید ترابیان، عباس  نژند کودکی و  یعقوب سلیمی. بسیاری از اعضای سندیکا و درمواردی اعضای خانواده هایشان نیز  بخاطر شرکت در فعالیتهای مشروع سندیکای ما مورد ضرب و شتم،  آزار و اذیت قرار گرفته بازداشت و زندانی شده اند. 

بنا براین سندیکای ما از شما تقاضا دارد که از خواست بازگشت به کار مجدد آنها حمایت کنید. ما همچنین از تصمیم اخیر دادگاه مبنی بر رسیدگی در مورد ارعاب اعضای سندیکا تشکر می کنیم و از شما می خواهیم آن را  به دقت دنبال کنید.

ما متوجه شدیم که کمیته آزادی تشکل  آی ال او  در مورد شکایت مشترک آی تی اف و آی سی اف تی یو (آی تی یو سی  فعلی) که در ژوئیه 2006  به آی ال او ارائه شده بود تصمیم مطلوبی خواهد گرفت. چنین تصمیمی سندیکا ی ما واعضای آن را در پیگیری برای دستیابی به اهدافش قدرتمند می سازد.

وابستگی سندیکای ما به آی تی اف، به سندیکای ما آموخت که حمله به اتحادیه ما در ایران متاسفانه یک مورد  منحصر بفرد در جهان نیست. به همین دلیل ما در کناردیگر اتحادیه های کارگری ایستاده ایم و همبستگی خودر را با مورد پدرو زامورا اعلام می کنیم و همچنین ترور های سیاسی در کلمبیا  و دیگر کشورها را محکوم کرده و خواهان آن هستیم که ترورهای سیاسی و آزار و اذیتها در سراسر دنیا متوقف شود.

در این نشست سه روزه من دریافتم که خصوصی سازی خدمات حمل و نقل عمومی در سراسردنیا  ضایعات فراوانی برای خانواده کارگری بوجود آورده است. مدیریت بمنظور  به حداکثر رساندن سود خود و کاستن هزینه نیروی کار به یک شیوه معروف مدیریتی خود دست می زند که آن هم ایجاد شرایط  مخاطره آمیز کار است تا به این اهداف درازمدت خود دست یابد. کارگران جهان با حملات توده وار نئو لیبرالیزم در حالت دفاعی قرار دارند.  پاسخ کاگران در حالی که دنیا جهانی شده است  باید جهانی بشود. به همین دلیل ما به سازمانهایی چون آی تی اف و آی تی یو سی نیازمندیم.

تمام کارگران و خانواده هایشان مستحق یک زندگی شرافتمندانه هستند. در ایران این حق در اصل 43 قانون اساسی و قوانین مندرج در در کنوانسیونهای جهانی کار ملحوظ است و آی ال او نیز آن را برسمیت شناخته. این همان ایده الی بود که سندیکای کارگران شرکت واحد بدنبال تحقق آن از طریق فعالیتهای قانونی و مشروع بود.

من وقتی برگردم  این حس دوستی و همبستگی را که در این جلسات آی تی اف احساس کردم به دوستان و اعضایمان منتقل خواهم کرد. من مشتاق هستم که منویات قلبی و ابراز همبستگی اعضای سندیکا را که خطاب به آی تی اف و اعضای خانواده آنها ابراز شده است اعلام دارم. من مشتاق هستم که برنامه کاری آی تی اف را که در این مدت یاد گرفته ام،  با اعضایمان در میان گذاشته و اجرا کنم.

بنا براین من از دبیر کل آی تی اف تشکر می کنم که هفته گذشته  خطاب به تمام نمانیدگان دولتی، کارفرمایی و کارگری در کنفرانس  سازمان جهانی کار  خواستار بازگشت همراه با مصونیت من به ایران شد. من چنین پیامی را هم در این سه روز از اعضای شرکت کننده در این جلسات  دریافت کردم و  مطمئنم که این حمایتها بازگشت بدون دردسر من به کشورم  و همچنین تداوم فعالیتهای سندیکایی ام را تضمین خواهد کرد.

حکم دادگاه پنج سال زندان علیه من که بدون استناد به هیچ زمینه قانونی اعلام شده است مرا مرعوب نخواهد کرد. این حکم قبل از مسافرت من به لندن اعلام شد. بعد از این جلسات من احساس اطمینان و قدرت می کنم. سندیکای کارگران  شرکت واحد بعنوان بخشی از جنبش بین المللی اتحادیه های کارگری برای پیشبرد صلح ، عدالت و برابری برای همگان  تلاش خواهد کرد.  

۲۶ خرداد ۱۳۸۶ 

سندیکای شرکت واحد:بالآخره بعد از همه سختی ها و نگرانی ها و تلاشهایی که همه سندیکایی ها و اعضای آی تی اف و رهبران اتحادیه های بین المللی برای بدست آوردن اجازه پرواز و حضور رئیس هئیت مدیره سندیکا در کنگره آی تی اف در لندن با خط هواپیمایی بریتش ایرویز پرواز کردم و در روز سه شنبه بیست و دو خرداد 1386 بعد از آنکه هواپیما از زمین برخاست باور کردم که این سفر در حال انجام شدن است.

همه یاران و خانواده و اعضای سندیکا و برخی با خانواده هایشان و اقوام به فرودگاه آمده بودند برای بدرقه کسی که بار سنگینی از مسئولیت سندیکایی، طبقاتی، ملی و انسانی را بر دوش گرفته است. پرواز در ساعت هشت صبح به وقت تهران صورت گرفت تا لحظه اوج گرفتن هواپیما در آسمان هیچیک از ما نمی دانستیم که عاقبت این سفر چه می شود. از یکربع قبل از ساعت پرواز موبایلها باز بود و اعضای هئیت مدیره سندیکا در لحظه به لحظه عبور رئیس هئیت مدیره از گیتهای ورودی نیروی انتظامی و سپاه و ورودی آخرین تونل پرواز تا داخل هواپیما و نشستن بر روی صندلی و بستن کمربند ایمنی و توجه به دستورات مهمانداران برای راهنمایی پرواز قرار داشتند. پرواز بلند و تاریخی برای سندیکای کارگران شرکت واحد. بعداز ظهر هواپیما در لندن به زمین نشست. مک اوراتا این کارگر ژاپنی الاصل انگلیسی(دبیر اجرایی بخش حمل و نقل زمینی آی تی اف) با دسته گلی به زیبائی روح بزرگش به استقبال منصور اسانلو رئیس هئیت مدیره کارگران شرکت واحد به فرودگاه هیترویت لندن آمده بود. مهدی کوهستانی نژاد مسئول خاورمیانه و آسیای کنگره کار کانادا  (سی ال سی) بعنوان مترجم و رابط سندیکای کارگران شرکت واحد با آی تی اف نیز در این استقبال حضور داشتند. از همان لحظه کار سندیکایی آغاز شد. برای شرکت در نشست روز بعد بایستی اطلاعات رد و بدل می شد و منصور در جریان  چگونگی نحوه برگزاری نشست و وظایفی که در این نشست برعهده داشت قرار می گرفت. راهنمایی های لازم توسط مک و مهدی به من داده شد. پس از آن برای گرفتن ویزای بلژیک و حضور در کنفرانس سالیانه آی تی یو سی به سفارت بلژیک در لندن رفتیم. عملیات اداری اخذ ویزا تا 24 ساعت بعد ادامه پیدا کرد. و این ویزا با حمایت گای رایدر و آی تی یو سی گرفته شد. در جریان نشست آی تی اف برنامه آغازین توسط مارتین مایر دبیر اتحادیه رانندگان شفیلد اجرا شد. از طرف هئیت مدیره آی تی اف مسئولیت برگزاری جلسات به عهده او بود. او کارگری فرهیخته و پراحساس بود که در جریان اعتراضات گسترده زمستان 1384 کارگران شرکت واحد در تهران نامه ای پر از مسئولیت و حمایت و احساس عمیق انسانی برای سندیکای کارگران شرکت واحد و در حمایت از تلاشهای آنها به مقامات فرستاده بود. احساسات گرم و بی پیرایه اش را به من ابراز کرد و در جریان برگزاری مراسم اولین سخنرانی را بعد از اعلام برنامه به من واگذار کرد. قبل از آن گزارشی مفصل از چگونگی کارکرد آی تی اف در سال گذشته و مشکلات پیش آمده و پیشنهادات مختلف ارائه شده از سوی اعضا دریافت کرده بود

اطلاعیه مشترک

محمود صالحی  چهره سرشناس جنبش کارگری همچنان در زندان است. جان انسانی مبارز و آگاه به مبارزه طبقاتی، بطور جدی در خطر است ، با تمام قوا به یاریش بشتابیم .

ما امضاء کننده گان  اطلاعیه مشترک به دنبال دعوت  فعالان " کانون همبستگی با کارگران ایران – گوتنبرگ(سوئد)، در نشست ( پنج شنبه 14 یونی 2007)،  در پاسخ به دعوت کانون گرد هم آمدیم و در امر دفاع از جان محمود صالحی برای یک سلسله اقدامات مشترک مبارزاتی توافق نمودیم .

ما بر آنیم : نباید اجازه دهیم ، محمود صالحی  یکی ازفعالان جسور طبقه کارگر که بشدت بیمار است و امروز در بدترین وضعیت جسمانی به بند کشیده شده است، همچنان در زندان رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی  بماند.

 ما بر آنیم:نباید اجازه داد محمود صالحی ، بیش از این  جسم و جانش در معرض خطر مرگ  قرار بگیرد.

 باید به این وضعیت بطور همه جانبه اعتراض کرد. باید فورا دست بکار شد و برای آزادی و مداوای محمود صالحی از همه امکانات بهره گرفت .

خواست اکید ما :  دفاع از آزادی بی قید وشرط و فوری محمود صالحی و یاری رسانی به کمپین مالی نجیبه صالح زاده همسر ایشان  و آزادی همه زندانیان سیاسی  ایران است.

در راستای تحقق خواست های مشترک مان ، ما با مراجعه به اتحادیه سراسری کارگران سوئد، احزاب و سازمانها ، نهاد های گوناگون و بر پایی میز اطلاعاتی در میدان یرن توریت و نقاط دیگر شهر ، مراجعه به رسانه ها و بر پایی شب همبستگی با محمود صالحی ، همراهی با دیگر فعالان و تقویت و پشتیبانی کمپین های موازی در سایر شهر ها و کشورها ، به هرطریق ممکنی در جهت هر چه  رسا تر نمودن خواست های مشترک مان تلاش می نماییم .

برای آزادی فوری و مداوای محمود صالحی فعال جنبش کارگری با همه توان، پیش بسوی اعتراضی فوری وهماهنگ درخارج ازکشوربا مبارزان داخل کشور

  کمیته اقدام مشترک برای نجات جان محمود صالحی – گوتنبرگ(سوئد)،(منتخبین نشست 14 یونی )

مینومیرانیانی –  فیروزآذری – حسین مقدم – بهروزمهرآبادی – امیرجواهری

15 یونی 2007

امضا کنندگان احزاب ، سازمانها و نهاد ها :

حزب کمونیست کارگری ایران – تشکیلات گوتنبرگ

کمیته گوتنبرک حزب اتحاد کمونیسم کارگری   

سازمان اتحاد فدائیان کمونیست - واحد گوتنبرگ

تشکیلات حزب کمونیست ایران – حوزه گوتنبرگ

سازمان کارگران انقلابی ایران(راه کارگر) – واحد گوتنبرگ

اتحاد چپ کارگری – فعالین گوتنبرگ

کانون همبستگی با کارگران ایران – گوتنبرگ(سوئد)

کانون دفاع از آزادی بیان- گوتنبرگ (سوئد)

پاتوق کتاب اندیشه – گوتنبرگ (سوئد)

همبستگی فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – واحد سوئد

رادیو همراه – گوتنبرگ

به گزارش خبرنگار ايلنا، دراين تجمع كه ساعتها به طول انجاميد، عدم پاسخگويي مسوولان استاني به رفع مشكلات، كارگران را به گونه‌‏اي عصباني و خشمگين كرده بود كه به تذكرات ماموران در متفرق شدن خود توجهي نداشته و خواستار حضور استاندار در جمع خودبودند.
تعداد كارگران حاضر دراين تجمع 120 نفر بود كه به شدت نسبت به عدم پرداخت حقوق و مطالبات چهارماه گذشته خودمعترض بود و خواستار حل اين مشكل بودند.
نماينده كارگران به خبرنگار ما گفت: مديرعامل كارخانه با ادعاي ورشكستگي و عدم سود دهي كارخانه، از پرداخت مطالبات كارگران طفره مي‌‏رود و به هيچ عنوان حاضر به پرداخت مطالبات كارگران نيست.
اين كارگر كه خواست نامش فاش نشود، افزود: با مديريت ضعيف كارخانه، از دي ماه سال قبل متوجه بحران كارگري بوديم و از آن زمان با مراجعه به استانداري و اداره كار خواستار تشكيل كميته بحران و رفع اين معضلات بوديم كه متأسفانه جوابي از سوي مسوولان نشد.
وي تصريح كرد: به كارايي وتوانمندي استاندار تلاشگر استان خود اعتماد واطمينان داشته و اميدواريم با اهرم هاي قانوني، زمينه پرداخت حق و حقوق كارگران را فراهم كنند تا بيش از اين شاهد بحران كارگري نباشيم.

محمد عبدي پور، از اعضاي كميته هماهنگي تشكل هاي كارگري كه در پي رسيدگي به پرونده برگزاري مراسم اول ماه مي در شهرستان سقز به يك سال حبس تعزيري محكوم شده است با اعلام اين خبر و اظهار نگراني از وضعيت جسماني نامساعد اين زنداني سياسي ـ كارگري مي گويد: "محمود به صورت روزانه با همسرش تماس تلفني دارد و او را از وضع خود با خبر مي كند اما امروز (شنبه) تاكنون هيچ تماسي نداشته و احتمال مي رود به خاطر وخامت حالش به بيمارستان منتقل شده باشد."

عبدي پور در ادامه با اشاره به برخي تلاش هاي فعالان كارگري سنندج و كارگران خباز شهرستان سقز براي بهبود وضعيت صالحي مي افزايد: "تصميم داريم در صورت ادامه اين وضعيت و بي توجهي مسئولان زندان و مقام هاي قضايي به نياز فوري محمود صالحي به معالجات پزشكي و در صورتي كه او را تا پايان وقت اداري روز شنبه به بيمارستان منتقل نكنند با صدور فراخوان از همفكران و فعالان كارگري براي تجمع در مقابل زندان سنندج دعوت كنيم."

جستجو در بيمارستان هاي سنندج

همچنين بهزاد سهرابي يكي ديگر از فعالان كارگري سنندج و عضو كميته دفاع از محمود صالحي با بيان اينكه وي به همراه چندين نفر از همفكران و اعضاي كميته هماهنگي براي ايجاد تشكل هاي كارگري طي چند روز گذشته و در پي تماس تلفني صالحي از زندان سنندج كه خبر از احتمال انتقال خود به بيمارستان داده بود، به دادگاه و بيمارستان هاي سنندج مختلف سنندج مراجعه كرده اما هيچ پاسخي نگرفته اند، مي گويد: "روزهاي سه شنبه، چهارشنبه و پنج شنبه به صورت مرتب به دادگاه سنندج مراجعه كرديم و در شعب دادگاه به دنبال صالحي گشتيم.حتي منتظر ايستاديم تا ميني بوس زندان كه حامل زندانيان است به دادگاه برسد، اما در اين روزها هيچ خبري از صالحي نبود و مسئولان هم پاسخ روشني به ما ندادند."

وي با توضيح اين مطلب كه صالحي خود ابراز داشته كه ممكن است ابتدا وي را به دادگاه بياورند، مي افزايد: "پس از اين ماجرا، دوستان همراه به جمع هاي چند نفري تقسيم شدند و به تمام بيمارستان هاي سنندج از جمله بيمارستان توحيد و بيمارستان شهيد قاضي كه وابسته به سپاه پاسداران است سركشي كرديم و بر اساس اطلاعاتي كه بدست آورديم صالحي تاكنون به بيمارستان منتقل نشده است."

اين عضو كميته دفاع از محمود صالحي با اشاره به اينكه نجيبه صالح زاده همسر محمود صالحي به علت دوري مسافت و مشكلات خانوادگي از جمله بيماري يكي از فرزندانش و نگهداري از پدر پير محمود صالحي امكان مراجعه مستمر به دادگاه هاي شهر سنندج و زندان سنندج را ندارد، درباره فعاليت هاي همفكران صالحي مي گويد: "روز پنج شنبه و به دنبال تماس تلفني صالحي از زندان كه اعلام كرده بود ممكن است وي را به بيمارستان منتقل كنند به همراه جمعي از كارگران اخراجي ريسندگي سنندج و جمعي از فعالان كارگري شهر سنندج به زندان مراجعه كرديم كه در آن جا هم هيچ كس پاسخگو نبود و پس از آن هم مجددا به دادگاه و برخي از بيمارستان هاي سنندج كه بخش دياليز دارند و امكانات درمان بيماري هاي كليوي در آن ها موجود است سر زديم كه متاسفانه شاهد بوديم هنوز هم صالحي به بيمارستان منتقل نشده است."

وي در تشريح وضعيت نگران كننده اين فعال كارگري با يادآوري اين نكته كه محمود صالحي معمولا در ابراز دردها و بيماري هايش استقامت زيادي از خود به خرج مي دهد، مي افزايد: "پس از آنكه صالحي در تماس با خانواده اش از بيماري خود ابراز ناراحتي كرد ما فهميديم كه حال وي بسيار وخيم و نگران كننده است."

نياز به دستور قضايي

از سوي ديگر نجيبه صالح زاده همسر محمود صالحي با اعلام اينكه همسرش در تماس تلفني از زندان علت عدم انتقال خود به بيمارستان را نبودن دستور مستقيم قاضي ذكر كرده است، مي گويد: "محمود اعلام كرد كه علي رغم گواهي بهداري زندان مبني بر ضرورت انتقال فوري به مراكز درماني، رئيس زندان سنندج روز پنج شنبه با بيان اينكه اين كار نيازمند دستور قاضي است از انتقال وي به بيمارستان جلوگيري كرد."

مراسم اول ماه مي در زندان

همچنين فردين نگهدار يكي ديگر از فعالان كارگري سنندج و عضو كميته هماهنگي براي ايجاد تشكل هاي كارگري با اعلام اينكه ده روز پيش اطلاع يافته است كه مسئولان زندان داروهاي مسكن محمود صالحي را قطع كرده اند، مي گويد: "پس از آنكه محمود صالحي به همراه چند نفر از همبندي هاي خود در بندهفت زندان كه بند نگهداري زندانيان عادي است، مراسم اول ماه مي را برگزار كردند تعدادي از همبندي هاي صالحي از سوي مقام هاي زندان توبيخ شده و از بند هفت به بند پنج كه بند معتادين است، منتقل شدند."

وي اضافه مي كند: "بر اساس آنچه شنيده ام جمعي از همبندي هاي صالحي كه در رابطه با پرونده مراسم اول ماه مي به زندان آمده بودند، باهمكاري صالحي مراسم كوچكي در روز جهاني كارگر در ارديبهشت ماه برگزار كردند و محمود در يك سخنراني كوتاه به تشريح تاريخچه اول ماه مي پرداخته است".

وي بابيان اينكه "اكنون جان محمود صالحي در خطر است"، خواستار تلاش سازمان هاي بين المللي و نهادهاي حقوق بشري براي نجات جان اين فعال كارگري شد.

ابتکار عمل ارزنده دانشجویان چپ
رضا مقدم

کمپین جمع آوری کمک مالی برای خانواده های سه زندانی اول ماه مه، یک ابتکار عمل به موقع توسط نسل جدید دانشجویان چپ بود. با انقلاب فرهنگی اسلامی در سال ١٣۵٩ رژیم کوشید تا دانشگاههای کشور را که از کمترین نفوذ در آن برخوردار بود، اسلامی کند و جریانات چپ را برای همیشه نابود سازد. نزدیک به بیست پنج سال طول کشید تا مجددا دانشگاههای ایران شاهد فعالیت دانشجویان چپ باشد؛ فعالیت هایی که با انتشار نشریات آغاز شد و به مرور اشکال آکسیونی نیز به خود گرفت و با اجرای طرح "صندوق حمايت از کارگران زنداني" که توسط جمعی از دانشجويان چپ در دانشگاههای شريف، تهران، علامه و پلی ‌تکنيک انجام شد، می رود تا هرچه بیشتر ظرف فعالیت های چپ دوران جدید، یک چپ طبقاتی سوسیالیست، باشد.

این طرح مورد استقبال فعالین جنبش کارگری قرار گرفت  و بطور مشخص "شورای همکاری تشکلها و فعالین کارگری" و "اتحادیه سراسری  کارگران اخراجی و بیکار" با انتشار اطلاعیه هایی از آن حمایت کردند.
 
الف _  طرح صندوق برای حمایت مالی از خانواده کارگرانی است که وقتی خودشان باشند و کار کنند، حداقل دستمزد روزانه شان از خط فقری که خود جمهوری اسلامی تعیین کرده کمتر است. اینها فعالین طبقه ای هستند که به دلیل مبارزه برای رهایی از همین اوضاع غیر انسانی دستگیر میشوند، و بعد از مدتها از این دادگاه به آن دادگاه اگر تازه شانس یارشان باشد به چندین سال حبس تعلیقی محکوم میگردند تا "دست از پا خطا" نکنند و ماتم چگونگی پرداخت هزینه های کمر شکن رفت و آمد به دادگاهها و پول وکلا را داشته باشند که از دستمزد چندین و چند سال کارشان بیشتر است. البته الان تناسب قوا تغییر کرده و قدرت درنده خویی رژیم اسلامی کاهش یافته و به ناچار نسبت به دهه 1360 به شیوه "نرم" با فعالین جنبش کارگری برخورد می کند. این همان رژیمی است که جمال چراغ ویسی سخنران روز کارگر 1368 سنندج را دستگیر و اعدام کرد. با قوانین ارتجاعی قضایی رژیم اسلامی، کارگران به بهانه های واهی دستگیر میشوند و برای اثبات بی گناهی خود باید وکیل بگیرند و هزینه های آنرا که نسبت به درآمدشان تقریبا غیر ممکن است را بپردازند. وجود چنین فعالیتهایی می تواند نگرانی بجای فعالین کارگری زندانی را از چگونگی تامین خانواده شان تا حدی کاهش دهد و این بی نهایت مهم است.

ب _ جنبش طبقه کارگر صاحب سنتها و روشهای مبارزاتی بسیار قدیمی و پا خورده و جا افتاده است. طرح صندوق حمایت از کارگران زندانی نیز دقیقا در چهارچوب همین روشهای مبارزاتی دیرینه  قرار دارد. این روشی است برای درگیر کردن انسانهای هرچه بیشتر در مبارزه و مسائل کارگران، و نوشته های دانشجویان فعال این طرح بیانگر چیزی جز آن نیست. اگر چه موضوع محوری طرح جمع آوری کمک مالی بود اما از طریق این طرح شناخت از طبقه کارگر، روز کارگر و علت زندانی شدن محمود صالحی، شیث امانی و صدیق کریمی به میان دانشجویان برده شد و موضوع بحث قرار گرفت. در این روش دیرینه مبارزاتی، ترجیح این است که یک میلیون تومان کمک مالی از هزار نفر و از طریق آشنا کردن و دخیل کردنشان در موضوع مبارزه تهیه شود تا یک نفر "دست به جیب" یک جا آن را بپردازد. 

ج _ بدنبال یک وقفه تقریبا 25 ساله در فعالیتهای دانشجویان چپ در دانشگاهها، فعالیت نسل جدید دانشجویان چپ در عین اینکه آنها را از جنبه عملی نیز از بسیاری از انواع چپهای بازمانده از دوران انقلاب 1357، تفکیک می کند، پایه ریز مجموعه ای از فعالیت برای نسلهای بعدی خود نیز هست. این  فعالین الگوهای فعالیت خود را مستقیما از دانشجویان چپ ماقبل از خود نگرفته اند، اما روشهای فعالیت خود را بعد از جمعبندی و بررسی نقاط ضعف و قدرت آن، به دانشجویان بعد از خود انتقال خواهند داد. دوره ای که در آن بسر می بریم این نقش پیشتاز را به این نسل دانشجویان چپ داده است. دانشجویان چپ باید خود را با آن نوع سوسیالیسمی تداعی کنند که از در هم تنیدگی عقایدش با حرکت طبقه کارگر قدرت می گیرد و لاجرم آشنا کردن هر چه بیشتر دانشجویان با وضعیت طبقه کارگر، مبارزات و آرمانهایش از جمله فعالیتهای تعطیل ناپذیر آن است. برخلاف آنچه نزد بسیاری از سازمانها و احزاب بازمانده از دوران انقلاب بهمن رایج است، مرکز ثقل این نوع سوسیالیسم طبقه کارگر است و نظرا و عملا معطوف به طبقه کارگر و جنبش کارگری است. اینها مهمانان سفره جنبش کارگری نیستند که وقتی سفره اش رونقی نداشت آنرا ترک کنند، و تبلیغاتشان درباره چهارشنبه سوری و اعتراضات جوانان حول و حوش آن از تبلیغاتشان درباره روز کارگر فزونی گیرد.

رادیو فردا - بهروز کارونی: منصور اسانلو، رییس هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه، به دعوت فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل، آی تی اف، و برای انجام سخنرانی در کنگره این نهاد بین المللی کارگری، به شهر لندن، پایتخت بریتانیا، رفته است.
آقای اسانلو در این مورد به رادیو فردا گفت: «در این کنگره، نمایندگان تمام کارگران صنعت حمل و نقل در جهان به بررسی مسایل گوناگون، بویژه وضعیت جهانی شدن و خصوصی سازی و تاثیر بسیار منفی آن بر زندگی کارگران این صنعت عظیم جهانی پرداختند.»
وی افزود: «در همین ارتباط، در روز نخست کنگره به مدت ۱۵ دقیقه برای هیات های نمایندگی شرکت کننده سخنرانی و دیدگاه های کارگران بخش حمل و نقل را مطرح کردم.»
رییس هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه درباره مسایلی که از سوی او در کنگره فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل در لندن مطرح شد، گفت: «در سخنرانی ام، به خصوصی سازی شرکت واحد اشاره داشتم و آن را با خصوصی سازی بخش اتوبوس رانی درکره جنوبی و دیگر کشورها مقایسه کردم.»
به گفته این فعال کارگری، نوع برخورد و سیاست کارفرمایان بخش های دولتی و خصوصی در قبال کارگران صنعت حمل و نقل، از جمله از بین بردن بیمه های تامین اجتماعی و افزایش ساعت کار نیز در این سخنرانی مورد بررسی قرار گرفت.
منصور اسانلو در پاسخ به این پرسش که در جریان کنگره فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل، چه واکنشی در خصوص احضار و بازداشت فعالان کارگری در ایران نشان داده شد، گفت: «تا آنجا که اطلاع دارم و در سخنرانی دیوید کاکرافت، دبیر کل این نهاد بین المللی کارگری نشست سالیانه سازمان بین المللی کار، آی ال او، در شهر ژنو در سوییس نیز مورد اشاره قرار گرفت، دو موضوع مطرح شد.»
او اضافه کرد: «تمام اعضای شرکت کننده در کنگره فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل، رفتارهای غیرقانونی و برخلاف اتحادیه ای کسانی که در ایران، این رفتارها را با کارگران می کنند، محکوم کردند و خواستار رعایت مقاوله نامه ۸۷ و نیز اصل ۲۶ قانون اساسی که حق آزادی تشکل و اصل ۲۷ قانون اساسی که فعالیت های صنفی و گردهمایی، تجمعات و راهپیمایی را بدون گرفتن مجوز دولت، مجاز می داند، شدند.»
آقای اسانلو در ادامه گزارش دبیر کل فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل در نشست سازمان بین المللی کار را «عالی» و در حمایت از کارگران ایران و حق تشکل یابی آنان ارزیابی کرد.
وی گفت: «دیوید کاکرافت خواستار حمایت بی دریغ سازمان بین المللی کار و بویژه، بخش رسیدگی به تخلفات کارگری در این سازمان برای رسیدگی به وضعیت از کارگران ایرانی و اعتراض به آن شد. زیرا جلوگیری دولت از تشکل یابی آزاد و مستقل، جلوگیری از عقد قراردادهای دسته جمعی کار، نپرداختن حقوق کارگران توسط کارفرمایان و نیز تبدیل قراردادهای دائم کار به قراردادهای موقت، عملا وضعیت تلخ و ناگواری را برای کارگران و اکثریت جامعه ایران فراهم آورده است.»
رییس هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه گفت که کارگران ایرانی چشم به راه رسیدگی به این موارد توسط سازمان بین المللی کار هستند تا هر چه زودتر بتوانند کارهای سندیکایی و صنفی را در ایران پیش ببرند و اتحادیه یا فدراسیون سراسری در تشکیل دهند.
وی اعتقاد دارد که از این پس، باید شاهد حمایت های بیشتر سازمان های بین المللی کارگری از کارگران ایران و حرکت های صنفی آنان بود.
این فعال کارگری گفت: «چنین حمایت هایی به ما کمک می کند تا درجهت رفع مشکلات فراوان طبقه کارگر در ایران گام های موثری برداشته شود و در این راه نیزآماده پرداختن هزینه د راین راه حق طلبانه هستیم.»
منصور اسانلو در این مورد که آیا فکر می کند دربازگشت به ایران، مشکلی برای او بوجود خواهد آمد یا نه، ابراز امیدواری کرد: «در بازگشت به ایران، برای ازسرگیری وظایف سندیکایی اش، مشکلی پیش نیاید و سعه صدر مسئولان ادامه یابد و حق آزادی فعالیت برای تشکل های کارگری در ایران به رسمیت شناخته شود.»
 
اطلاعیه سندیکای شرکت واحد
سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در ارتباط با شرکت منصور اسالو در کنگره ی فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل در لندن، اطلاعیه ای منتشر کرد. به گزارش سایت این سندیکا، در این اطلاعیه آمده است:

همبستگی کارگران جهان با سندیکای کارگران شرکت واحد
بنا بر دعوت فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل ( ITF ) از سندیکای کارگران شرکت واحد جهت حضور در کنگره فدراسیون مذکور با موافقت هیئت مدیره سندیکا آقای منصور اسالو رئیس هیئت مدیره از تاریخ ۲۲ الی ۲۷ خرداد ماه به شهر لندن پایتخت کشور انگلستان محل برگزاری کنگره مسافرت نموده است.
همچنین قرار است ایشان طبق برنامه ریزی اتحادیه بین المللی کارگران ( ITUC) در اجلاس سالیانه سازمان بین المللی کار (ILO) و دیگر جلسات اتحادیه کارگری کشورهای اروپایی حضور یافته و درباره مشکلات عمومی کارگران ایران از جمله مشکلات کارگران شرکت واحد سخنرانی نماید.
سندیکا اولین حضور نماینده مستقل خود در کنگره بین المللی کارگری را یک موفقیت بزرگ دانسته و این رویداد خجسته را به جامعه کارگری شادباش می گوید.
سندیکای کارگران شرکت واحد مراتب سپاسگزاری خود را از اتحادیه بین المللی کـــارگران ITUC)) و فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل (ITF ) و دیگر اتحادیه های کارگری به ویژه اتحادیه کار کانادا ( CLC) اعلام می نماید. باشد که این همبستگی و کوششها منجر به رعایت حقوق کارگران ایران از جمله حق آزادی تشکیل سندیکاهای کارگری و اجرای مقاوله نامه ٨۷ سازمان بین المللی کار شود.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۲٣ خرداد ۱٣٨۶ 

سرمايه داری ايران پس از يورش به مراسم مستقل روز جهانی کارگر سنندج و ضرب وشتم و بازداشت ١٣ کارگر ، سرانجام پس از ۴٠ روز شيث امانی و صديق کريمی را با وثيقه های سنگين آزاد کرد.اتهام و جرم آنها شرکت در روز جهانی کارگر همراه با ديگر کارگران است.

اول ماه مه امسال روز تجلی وحدت و همبستگی طبقاتی کارگران بود.سرمايه داری ايران سه هفته قبل از روز جهانی کارگر ، محمود صالحی را به صورت غير قانونی بازداشت کرد تا باعث ايجاد رعب و وحشت در ميان کارگران و فعالان کارگری شود و در عين حال مانع برگزاری مراسم های مستقل روز جهانی کارگر شود اما تلاش سرمايه داری ره به جايی نبرد و اول ماه مه امسال به صورت باشکوه برگزار شد.

کارگران ، شرکت در روز اول ماه مه و نمايش همبستگی طبقاتی را حق مسلم و انکارناپذير خود می دانند و گرچه محمود صالحی به بند کشيده شده است اما برگزاری مراسم های اول ماه مه امسال و فرياد های بلند کارگران عليه بی حقوقی های حاکم و ايجاد صف های مستقل از مراسم های دولتی و فرمايشی نمايانگر حضور روزافزون کارگران در صحنه مبارزه برای کسب مطالبات به حق خود شان است.

با اتحاد و همبستگی مانع محکوميت شيث امانی و صديق کريمی شويم و مبارزه برای آزادی محمود صالحی را همچنان ادامه دهيم.

" کميته هماهنگی برای ايجاد تشکل کارگری"

١٣٨۶/٣/٢۴

پیام قدردانی شیث امانی و صدیق کریمی به کارگران، تشکلهای کارگری، دانشجویان و  عموم کسانی که بازداشت شدگان مراسم اول ماه مه سنندج را مورد حمایت قرار دادند

دوستان گرامی

حمایتهای بی دریغ شما از ما و خانواده هایمان، مایه امید و دلگرمی ما در طول دوران بازداشت بود، ما دست همه شما را به گرمی می فشاریم و بدینوسیله از همه شما دوستان و همکاران عزیز در مراکز تولیدی و صنعتی بویژه در عسلویه و پتروشیمی کرمانشاه، تشکلهای کارگری، دانشجویان دانشگاهها - بویژه دانشگاههای تهران و عموم انسانهایی که به همراه اعضای اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار لحظه ای برای آزادی ما آرام ننشستند عمیقا تشکر و قدردانی میکنیم.

در شرایطی که ما و سایر دوستانمان را به دلیل شرکت در مراسم اول ماه مه به بند کشیدند همبستگی شما از طریق اعتراض به بازداشتها و حمایتهای مالی و معنوی از خانواده های ما کارگران زندانی، آن گام مهم و رو به پیشی بود که بلافاصله پس از اول ماه مه، سنت همبستگی کارگری را بیش از پیش در دوره حاضر تثبیت کرد.

ما این حمایتها را عمیقا ارج می نهیم و وظیفه خود میدانیم علیرغم اینکه با وثیقه آزاد شده ایم،  بیش از همیشه به دفاع پیگیرانه از حقوق انسانی خود و سایر همه طبقه ای هایمان ادامه دهیم، این حق ما کارگران است و ما از حقوق خود بیش از پیش دفاع خواهیم کرد.

کارگران، دانشجویان و مردم آزادیخواه

حمایتها و همبستگی شما با ما کارگران بازداشت شده در مراسم اول ماه مه،  نقشی حیاتی در تقویت تلاش دوستان ما در اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار برای حمایت از ما و خانواده هایمان ایفا کرد. بی تردید بدون این حمایتها و بدون وجود اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار به مثابه یک ظرف سازمانیافته کارگری، چه بسا که ما هم اکنون در زندان بودیم و خانواده های ما روزهای پر مشقتی را سپری میکردند.

 از اینرو ما همینجا بار دیگر ضمن قدردانی عمیق  از تمامی حمایتهای صورت گرفته از ما کارگران بازداشت شده در مراسم اول ماه مه سنندج، بیش از هر زمان دیگری بر نقش همبستگی و تشکل، در دفاع ما کارگران از حقوق انسانی مان تاکید میکنیم و از عموم هم طبقه ای خود در مراکز مختلف کارگری میخواهیم تا تشکلهای خود را برای دفاع متحدانه تر از خواسته هایشان بر پا دارند. بی شک بدون همبستگی و بدون تشکل، ما کارگران توده بی شکلی خواهیم بود که با اولین تلنگر دشمنان مان از هم خواهیم گسیخت و نخواهیم توانست بصورت پیگیرانه و منسجمی رسیدن به خواسته هایمان را دنبال کنیم.

شیث امانی

صدیق کریمی

24/3/1386

به گزارش خبرنگار ايلنا، كارگران قوه پارس كه 11 ماه است حقوق و مزاياي خود را دريافت نكرده و به دفعات مقابل سازمان هاي صنايع ومعادن، كارو امور اجتماعي و استانداري تجمع كرده و خواستار رسيدگي به وضعيت و دريافت حقوق معوقه خود شدند، يك بار ديگر تجمع كردند.
در اين رابطه، رييس كانون هماهنگي شوراهاي اسلامي كاراستان قزوين گفت: بلاتكليفي و سرگرداني كارگران شركت قوه پارس و عدم دريافت حقوق 11 ماهه آنها منجر به اين تجمعات شده است.
محمد احمدي گفت: سهامداران و هيأت مديره اين شركت به وظايف خود عمل نمي‌‏كنند و تلاش هاي مسوولين استان نيز تاكنون در جهت رفع مشكلات كارگران موثر واقع نشده و دست هاي پنهاني نمي‌‏گذارند وضعيت شركت مشخص شود و كارگران به حقوق معوقه خود برسند.
وي از مسوولان كشور و استان درخواست كرد تا بحران شركت قوه پارس ملي و فراگير نشده، پيگير امور كارگران باشند.
احمدي گفت: در صورت رسيدگي نكردن مسوولان به مشكلات كارگران اين واحد توليدي، كانون گرم خانوادگي آنان از هم مي‌‏پاشد.
احمدي با اشاره به اينكه شركت توليد قوه پارس تنها توليد كننده انواع باطري در سايزهاي مختلف براي مصارف خانگي و اداري در كشور بوده است، افزود: اين شركت 11 ماه است با بحران مواجه شده، كه ورود محصولات مشابه از كشورهاي خارجي به ويژه چين و اتخاذ سياست هاي غلط از سوي مسوولان، از عوامل بحران در شركت قوه پارس است.